Living Landscapes : ภูมิทัศน์ที่ยังมีชีวิต
นี่คือคำที่ผมคิดว่าเป็นหัวใจของโครงการทั้งหมด
เพราะ Landscape ในความหมายของเราไม่ได้หมายถึงเพียงภูเขา ป่า แม่น้ำ หรือพื้นที่ที่มองเห็น
แต่หมายถึง
ความสัมพันธ์ที่มีชีวิตระหว่างธรรมชาติ ผู้คน วิถีชีวิต วัฒนธรรม และการใช้พื้นที่ ซึ่งเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
คำว่า Living จึงสำคัญมาก เพราะภูมิทัศน์ไม่ได้หยุดนิ่ง
ฝนเปลี่ยน
ป่าเปลี่ยน
แม่น้ำเปลี่ยน
ดินเปลี่ยน
อากาศเปลี่ยน
พืชเปลี่ยน
ผู้คนเปลี่ยน
เศรษฐกิจเปลี่ยน
วิถีชีวิตเปลี่ยน
และภูมิปัญญาของชุมชนก็ปรับตัวไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น ดังนั้น
Living Landscape คือภูมิทัศน์ที่ธรรมชาติและผู้คนยังคงมีความสัมพันธ์และเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
ในบริบทของลุ่มน้ำแม่แปะ
เราไม่ได้มองเพียงว่า “นี่คือพื้นที่ป่า” แต่เรามองว่า
ป่า + น้ำ + ดิน + กสิกรรม + อาหาร + ชุมชน + วัฒนธรรม + ภูมิปัญญา + เศรษฐกิจ + การจัดการ
ทั้งหมดเป็นระบบเดียวกัน นี่คือ Living Landscape และเมื่อระบบนั้นเสื่อมลง การฟื้นฟูจึงไม่ใช่แค่ปลูกต้นไม้ แต่คือการ
ฟื้นฟูความสัมพันธ์ที่ทำให้ภูมิทัศน์สามารถดำรงชีวิตและสร้างความอุดมสมบูรณ์ต่อไปได้